Afgelopen weekend besloot ik mijn lichaam én geest rust te geven. Vrijdagavond om 21:30 begon ik met vasten en pas zondagochtend 9:30 at ik weer mijn eerste maaltijd.
Zesendertig uur stilte, zonder eten. Alleen water, thee en bewustzijn.
Ik deed het niet als uitdaging of dieet, maar vanuit nieuwsgierigheid naar wat er zou gebeuren als ik even niets toevoegde.
Wat blijft er over als je het lichaam de ruimte geeft om zelf te herstellen?
Waarom vasten?
Ik had gelezen dat vasten het lichaam activeert om te reinigen, om oude cellen af te breken en nieuwe aan te maken.
Eigenlijk zetten we het natuurlijke herstelmechanisme weer aan.
En eerlijk: wie heeft ooit bepaald dat we drie keer per dag moeten eten? Vroeger aten mensen als ze voedsel hadden, niet op vaste tijden. Het lichaam is gemaakt om soms leeg te zijn: om te resetten, om te ademen, om even niet te hoeven verwerken.
De spirituele laag
Wat me vooral raakte, was de stilte. Zonder eten verdwijnt de ruis, niet alleen in je lichaam, maar ook in je hoofd.
Alles wordt trager, bewuster, zachter.
Ik merkte dat ik die dag vanzelf naar binnen keerde.
Er kwamen inzichten, herinneringen, zelfs wat emoties die ik niet had gepland. Het voelde als een energetische schoonmaak.
Fasting doesn’t just cleanse the body.
It clears the noise around the soul.
De dag erna
Zondagochtend voelde ik me licht, helder en dankbaar.
Ik ontbeet met iets zachts en gezonds, en de rest van de dag draaide om comfort, koken en rust.
Alsof mijn lichaam in een ander ritme ademde, stiller, wijzer, bewuster.De effecten werken nog steeds door. Mijn energie is veranderd.
Mijn gedachten zijn lichter. Mijn keuzes zuiverder.
Wat ik meeneem
Vasten gaat niet over niet eten. Het gaat over loslaten, alles wat overbodig is, zodat er ruimte ontstaat voor wat echt voedt. En soms is die ruimte precies wat we nodig hebben om te herinneren wie we zijn.
When the body rests, the soul speaks.
Mocht je dit willen proberen, raadpleeg dan altijd eerst even een arts i.v.m. gezondheid/ medicatie gebruik etc.
