Er zijn momenten waarop je iets heel zeker weet.
Je voelt het in je lijf. Geen twijfel of gedoe, het is er gewoon. En toch vraag je je daarna af: was dat mijn intuïtie? Of was het gewoon een oordeel?
Het is een van de lastigste dingen om te onderscheiden. Juist omdat ze allebei zo overtuigend kunnen aanvoelen. Allebei zeker en snel. En allebei van jou.
En toch zijn ze heel anders van aard.
Wat maakt intuïtie anders dan een oordeel?
Intuïtie is iets dat je ontvangt. Het komt niet van een redenering of van een oude herinnering. Het is er gewoon en het voelt stil, helder, rustig. Zelfs als het ongemakkelijk is wat het je laat zien.
Een oordeel is iets dat je maakt. Razendsnel en vaak onbewust, maar het is een conclusie die je trekt op basis van wat je al weet, wat je hebt meegemaaktof wat je gewend bent te denken.
Beide voelen zeker en dat maak het lastig te onderscheiden.
Intuïtie zegt: dit klopt niet voor mij.
Oordeel zegt: dit klopt niet, en ik weet ook waarom jij fout zit.
Het één opent iets in jou, terwijl het andere iets sluit in jou.
Hoe voel je het verschil in je lichaam?
Intuïtie voelt in je lijf als een zachte duidelijkheid. Een stilte binnenin, midden in alle ruis. Er zit geen urgentie of drama in. Het vraagt alleen dat je luistert.
Oordeel voelt anders. Het voelt als spanning in je borst of keel. De neiging om te verklaren, te verdedigen. Oordelen willen uitgesproken worden en ze voeden zich met het verhaal.
Een eenvoudige vraag die je jezelf kunt stellen:
Maakt dit me groter of kleiner?
Intuïtie (ook als het lastig is) geeft je een fundament om op te staan. Oordeel maakt je onrustiger, niet rustiger.
Waarom we ze zo makkelijk verwarren
We leren al jong om niet te vertrouwen op wat we voelen. Gevoel is vaag en niet betrouwbaar. Dus als er iets sterk in ons opkomt, iets wat voelt als zekerheid, grijpen we ernaar als bewijs dat we gelijk hebben. We maken er een verhaal van, een conclusie en een oordeel.
Terwijl intuïtie nooit gelijk wil hebben, intuïtie wijst alleen de weg.
Leven dicht bij jezelf
Leren luisteren naar je intuïtie is een oefening. Het vraagt stilte, ruimte en de moed om soms iets te voelen wat je liever niet had gevoeld.
In Leven in Seizoenen schrijf ik over hoe het ritme van de natuur je kan helpen om dichter bij jezelf te komen. Het seizoen als kompas: niet als idee, maar als manier van leven. Als je leert bewegen met de energie van het seizoen, wordt die innerlijke stem steeds helderder. Het lawaai van oordelen neemt af. Intuïtie hoeft niet meer te schreeuwen om gehoord te worden.
Dat is alignment. Niet als concept, maar als iets wat je dagelijks kunt voelen.
Herkende je iets in dit blog? Leven in Seizoenen helpt je om dichter bij jouw eigen kompas te komen, seizoen voor seizoen. → Bekijk het boek
