Cleopatra sliep in gouden maskers en badderde in melk. Ik heb komkommer, amandelmelk en een voetenbad. En toch voel ik haar spirit, elke keer als ik op zondagochtend in stilte mijn dag begin. Geen haast. Geen to-do’s. Alleen ik, in verbinding met mijn lichaam, mijn schoonheid, mijn zachtheid.
De jaren hebben me veranderd, ook in hoe ik omga met selfcare. Vroeger ging ik trouw elke maand naar de schoonheidsspecialiste. Mani en pedi op Curaçao waren vaste prik. Nu, op Ibiza, doe ik het zelf. Niet omdat het moet, maar omdat ik ervan geniet. Omdat ik voel hoe goed het me doet.
Selfcare Sunday is inmiddels een heilig ritueel geworden. Mijn eigen mini-spa, thuis. Ik begin met de nagellak van mijn handen en voeten. Daarna een hand- en voetmasker, en ik zet een feel-good film of fijne muziek op. Terwijl alles intrekt, voel ik al ontspanning. Daarna spring ik onder de douche: scrubben, ontharen, voeten verzorgen. Mijn haar krijgt een voedend masker, netjes opgerold in een handdoek. Mijn gezicht een masker vol liefde.
Als alles is uitgespoeld en ik mezelf heb afgedroogd, smeer ik mijn huid van top tot teen in. Geurige olie, zachte crème. Dan? Even helemaal niets. Thee of cappuccino met wat dadels, noten en bessen. Mijn handen en voeten krijgen hun moment, met een nieuwe kleur nagellak, kaarsjes aan, wierook in de lucht. Zalige muziek erbij.
Na afloop maak ik een heerlijke lunch voor mezelf en Tijger. Daarna wandelen we samen het bos in. Volledig opgeladen. Gegrond. Vrouwelijk. Vrij.
Dit is geen luxe. Dit is noodzaak. Een ode aan mijn lichaam. Een moment van thuiskomen. Want morgen begint een nieuwe week, en ik wil haar krachtig en stralend tegemoet treden. Selfcare is sacred. Niet voor de buitenwereld, maar voor mij. Omdat ik een koningin ben. In mijn eigen koninkrijk. Elke dag weer.
