Mijn moeder is uiteraard mijn grote held en is een groot voorbeeld voor mij. Met name haar doorzettingsvermogen, positieve houding en krachtig levensenergie inspireren.
Ik zag mijn moeder in mijn jeugd als een filmster. Ik keek enorm tegen haar op. Ze was zo getalenteerd, mooi en ze kon alles. Daarnaast was ze ook nog eens verschrikkelijk sociaal en kon ze prachtig verhalen vertellen als ze weer terug kwam van een reis.
Mijn moeder was een vrijgevochten, stijlvolle Marilyn Monroe met rood haar, rode lippen en rode nagellak. Altijd goed gekleed. Een prachtige en rebelse vrouw. Je mocht haar, of je mocht haar niet, there was no in between. Een actrice die haar rol vol overgave speelde op ieder moment en binnen elk scenario. Ze woonde van haar zesde tot haar zestiende in Australië. Ze kon goed basketballen en tennissen. Toen ze terugkwam in Nederland had ze een taalachterstand wat betreft Nederlands, dus moet ze klassen en niveaus terug. In feite werd haar hele leven zomaar on hold gezet. Ze werd letterlijk en figuurlijk terug in de tijd gegooid in Nieuwkoop, waar het gezin neerstreek.
Mijn moeder was een bad ass en millimeterde haar haren toen ze achttien werd. Droeg hotpants. Ze woonde in Amsterdam in die tijd samen met een bekende cartoonist. Kon onwijs goed rock-‘n-rollen. Had complete schijt aan wat anderen van haar dachten.
Anna van Keeken heeft een heel pittig leven gehad. Maar heeft er alles uitgehaald wat erin zat. Mijn moeder is op 25 januari 2004 overleden door een tragisch auto-ongeluk, maar ze leeft voort in mij.
