Ik had het mezelf hardop gezegd, ergens in het vliegtuig op weg naar Nederland.
Je outer world is een reflectie van je inner world.
Ik geloofde het al. Maar ik wist niet hoe letterlijk het die dagen zou worden.
Afgelopen vrijdag 17 april landde ik in Amsterdam voor tijd. Twee minuutjes op de Uber gewacht. De auto bij Diks ging soepel. Op de plek waar ik zou verblijven, hing een lief briefje op de deur. Op het bed een cadeautje van een vriendin. Kleine dingen, maar ze voelden als bevestiging en een warm welkom. Alsof de wereld zei: ja, dit klopt.
Dat is wat er gebeurt als je innerlijk in rust bent. De buitenwereld volgt. Niet altijd dramatisch, soms gewoon in de vorm van een klein signaal. Synchroniciteit.
De ochtend van het event
19 april vond het eerste LIA event plaats.
Ik stond rustig op. Deed mijn ding. En toen, midden in die ochtend, was er een gesprek dat de verkeerde kant op ging. Vroeger had ik dat meegenomen, naar binnen getrokken. Zou het mijn dag hebben kunnen kleuren.
Nu niet. Ik zei met rust en kalmte in me: laten we dit parkeren tot morgen. En toen vervolgde ik mijn weg, liep ik naar mijn auto. Boeken erin, lente presentjes erin, rugtas op en onderweg naar het event.
Eerst nog even langs het graf van opa en oma. Het graf is geruimd, net zoals dat van mijn vader. Toch liep ik nog even naar de plekken. Even stilstaan bij wat er was. Bij wie er was. En toen richting de Meije.
Kippenvel van kruin tot teen
Toen ik binnenstapte bij Atelier de Vrije Meije, wist ik het meteen. Kippenvel. Van kruin tot teen. Dit was de bedoeling. Zo’n mooie energie hing er bij gastvrouw Imca en op deze prachtige plek. Ze had alles tot in de puntjes verzorgd. De ruimte, de high tea, de sfeer. Een plek die voelde als thuiskomen in iets nieuws.
En de vrouwen die er kwamen, waren allemaal echt aanwezig. Allemaal open. Zelfs iemand die sceptisch was en nooit eerder zo’n soort event had bijgewoond werd steeds relaxter en het voelde als een warm bad.
We stelden ons voor. Ik vertelde mijn verhaal. Rustig, kalm en zonder toneelspel.
Daarna thee met zoete & hartige lekkernijen. Zon. Kippen die buiten rondliepen en één die even binnenkwam tijdens het event. Het was alles wat ik gehoopt had.
We deden een loslaat ritueel. Mijn eerste begeleide meditatie als facilitator. Het ging goed. De vrouwen reageerden warm. Daarna volgde een tai chi wandeling om te gronden. We sloten af met een intentie zetten. En de cirkel was rond. Er werd gelachen, er waren tranen, er werd gevoeld en er werd gedeeld.
Een gevoel van trots overviel mij toen iedereen weer zijn eigen weg ging einde van de middag.
Wat ik meenam
Op de terugweg zat ik in het vliegtuig met dit in mijn hoofd:
Je outer world is een reflectie van je inner world.
Het soepele begin van de reis. De warmte van alle mensen die ik graag wilde zien. De gesprekken die goed voelden. De spanning die ik losliet. De locatie die klopte. De vrouwen die er waren.
En ook: de spiegels die er waren in de moeilijkere momenten. De trigger in de ochtend. De overwerkte energie om me heen. Mensen die gespannen zijn, tolerantie die minder wordt. Ik voelde het. Maar ik liet het niet landen.
Dat is alignment. Niet dat alles perfect is. Maar dat jij weet wat van jou is en wat van een ander.
Caroline zei het mooi
De dag na het event had ik een podcast opname met Caroline van C-vibes. Ze zei iets wat bleef hangen: Jij oordeelt niet. Je voelt gewoon wat er niet in alignment is bij anderen.
Dat is de boodschap die ik mee naar huis nam. En die ik hier met jou wil delen.
Kijk eens om je heen. Wat zie je? Wat voelt soepel? Wat wrijft? Wat trekt aan je?
Want je buitenwereld liegt niet. Ze laat je precies zien wat er van binnen speelt.
Wil jij ook werken aan jouw alignment? Het 100-daagse Reset programma is er voor vrouwen die klaar zijn om te stoppen met zoeken en te beginnen met leven. [Lees hier meer →]
